زیر و بم یک روز سرنوشت ساز
قدیمی ها اعتقاد داشتند ازدواج چیزی است که ارتباط زیادی به دختر و پسری که قرار است با هم ازدواج کنند ندارد درواقع به والدین و حتی به طایفه دو نفر مربوط می شود. اگر در خاطرات پدربزرگ ها و مادربزرگ های خود جستجو کنید زوج های زیادی را پیدا می کنید که قبل از نشستن بر سر سفره عقد حتی همدیگر را ندیده بودند. برای داماد شدن همین قدر کافی بود که پسر بگوید می خواهد ازدواج کند و گاهی برای عروس شدن به همین اندازه هم نیاز نبود؛ اما دیگر نمی شود چنین نسخه ای برای نسل امروز پیچید نسلی که قرار است در یک خانواده کوچک دونفره فقط روی پای خودش بایستد بی تردید ملاک ها و معیارهای خاص خودش را نیز دارد.
برای این نسل جدید توصیه می شود دست کم یک جلسه گفتگو پیش از خواستگاری داشته باشند و در آن از دیدگاه های یکدیگر و خانواده هایشان مطلع شوند.
حرف های این جلسه و جلسات خواستگاری و پس از آن باید از لاف و گزاف به دور باشد و دختر و پسر خود را همان گونه که هستند نشان دهند.
سعی کنید که به هنگام گفتگو از هر گونه کلی گویی، پراکنده گویی و ابهام گویی اجتناب کنید فکر نکنید این که نگذارید طرفتان به واقعیات پی ببرد زرنگی است.
جوانی را دیدم که می گفت در جلسه پیش از خواستگاری دختری را که می خواستم با او ازدواج کنم فراری دادم. راز این فرار این بود که آن جوان هرچه را که می خواست به عنوان دیدگاه خود مطرح کند می گفت: من می خواهم که این طوری باشد...
این که شما چیزی را می خواهید دلیل کافی برای اجرا شدن آن نیست اگر دلیل درست و حسابی دارید جای مطرح کردن آن در همین جلسه است.
اگر آرزویی، برنامه ای، هدفی و خواسته ای را دارید دلایل خود را کاملاً بیان کنید، مستدل و منطقی صحبت کردن دیگران را نیز به فکر فرو می برد تا بیشتر در مورد حرف های شما فکر کنند، اگر خواسته های منطقی دارید با منطق آنها را بیان کنید تا تصور نشود که شما خیلی متوقع هستید.
خیالباف ها شکست می خورند
زوج های زیادی را دیده ام که به دلیل حرف های بی اساس و وعده های واهی و خیالی زندگی آینده خود را به هم ریخته اند. کاخی که بر دروغ و خیال بنا شود هرچقدر هم که بالا برود محکوم به سقوط است.
مردی می گفت به همسر آینده ام گفتم لیسانس دارم چون فکر می کردم آن سال دانشگاه قبول می شوم.
دختری می گفت همیشه دلم می خواست خانواده مان پولدار باشند به خاطر همین نگفتم پدرم راننده شرکت است گفتم مدیر آنجاست...
و آنها را در دادگاه خانواده ملاقات کرده بودم، پس به هنگام گفتگو از واقعیت ها بگویید، از آمال و آرزو ها و توهمات بی اساس و خیالی دوری کنید، از مسائل مهم صحبت کنید، به مسائلی بپردازید که نشانه رشد فکری و روحی و بلوغ شما باشد.
پسری دختری را ملاقات کرد، به دختر گفت دوست ندارم بدون من از خانه بیرون بروی، دختر گفت: چقدر دوستم دارد! این حرف را از علاقه می گوید ولی حتما جدی نیست. پسر با دختر ازدواج کرد و نگذاشت تنها از خانه بیرون برود. بزودی همین در زندگی آنها مساله ای بزرگ شد...
اگر بحث تشکیل یک زندگی است، پس لازم است که قاطع باشید و هر چیز را که ممکن است نپذیرید از همان اول مطرح کنید. هر گونه مسامحه یا سهل انگاری ممکن است فرجام ناخوشایندی را به همراه داشته باشد.
برنامه هایتان را به هم بگویید
دختر گفت: من می خواستم تا مقطع دکترا تحصیل کنم. فکر نمی کردم تو مخالف باشی، پسر گفت: من می خواستم به شهرستان برگردم فکر می کردم تو خودت می دانی که نمی توانم دور از والدینم زندگی کنم...
اگر شما برنامه ای دارید چرا آن را پنهان می کنید. اگر همه چیز از اول مشخص نشود در آینده تضمینی برای کنار آمدن همسرتان در مورد آن برنامه نخواهد بود.
فکر نکنید باید او را در مقابل کار انجام شده قرار دهید. او را از اول درمقابل برنامه های خود قرار دهید و بگذارید هر دو برای زندگی خود درست برنامه ریزی کنید.
اگر برای آینده خود برنامه هایی دارید، لازم است همه آنها را به هنگام گفتگو به روشنی هرچه تمام بر زبان آورید. در باره تمامی مسائل وضعیت فکر ی و روحی، وضعیت اقتصادی، سبک زندگی، برنامه های آینده، اعتقادات و... بحث و تبادل نظر کنید، نگذارید مساله ای مبهم بماند، اگر در مورد مساله ای بحث کردید و به اختلاف رسیدید تا تکلیف آن را مشخص نکردید، آن را رها نکنید. در هنگام صحبت، خود را همان گونه که هستید عرضه دارید و همین دقت را در مورد طرف مقابلتان به کار ببرید.
هنگام تنظیم قرارداد ازدواج، همه درخواست های قبلی خود را که بالندگی و رشد و استقلال فردی را تضمین می کند با طرف دیگر در میان بگذارید و در صورت توافق آن را امضا کنید، باید خاطر نشان سازیم که انتظارات و توقعات شما از ازدواج باید کاملاً منطقی و معقول باشد.
منبع: روزنامه جام جم( ضمیمه چار دیواری )
